ذُرِّيَّتِي و از فرزندان من هم قالَ گفت خداوند لا يَنالُ نرسد عَهْدِي الظَّالِمِينَ پسند من و نيكبختى در دين من به بيگانگان . وَ إِذْ جَعَلْنَا الْبَيْتَ - و كرديم اين خانه را مَثابَةً لِلنَّاسِ باز گشتن گاهى مردمان را وَ أَمْناً و جاى امن ايشان ، وَ اتَّخِذُوا و اللَّه فرمود كه گيريد مِنْ مَقامِ إِبْراهِيمَ ايستادن گاه ابراهيم و خانگه وى مُصَلًّى قبله و نمازگاه وَ عَهِدْنا إِلى إِبْراهِيمَ وَ إِسْماعِيلَ و فرموديم ابراهيم و اسماعيل را أَنْ طَهِّرا بَيْتِيَ كه پاك داريد و بزرگ خانهء من لِلطَّائِفِينَ طواف كنندگان را گرد آن ، وَ الْعاكِفِينَ و نشينندگان در آن وَ الرُّكَّعِ السُّجُودِ و نمازگران بسوى آن . النوبة الثانية - قوله تعالى : وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ الآية . . . اختلافست ميان علما كه آن سخنان و فرمان حق چه بود و چند بود كه رب العالمين ابراهيم را به آن بيازمود ، ابن عباس گفت بروايت طاوس ازو كه : - اللَّه تعالى فرمان داد وى را بده چيز از تطهير و تأديب ، پنج در تن و پنج در سر ، اما آن پنج كه در سرست : - آب در دهن كردن و در بينى كردن و مسواك كردن و شارب گرفتن و موى سر به دو شاخ كردن ، و آن پنج كه در تن است : - ختنه كردن و ناخن بريدن و موى زير دست كندن و زير ازار ستردن و به آب استنجا كردن . و گفته‌اند - كه پنجم آب دراز ارزدن است . و خداى عز و جل امّت مصطفى را به اين آداب و سنن فرمود و گفت - « فَاتَّبِعُوا مِلَّةَ إِبْراهِيمَ حَنِيفاً پس كيش ابراهيم رويد و سنت وى بجاى آريد . و مصطفى آن را تقرير كرد و گفت : « الفطرة عشرة - المضمضة و الاستنشاق و السّواك و قصّ الشارب و تقليم الاظفار و غسل البراجم يعنى وسط الاصابع ، و نتف الإبط و الانتضاح بالماء و الختان و الاستحداد قال سعيد بن المسيّب - اختتن ابراهيم بعد مائة و عشرين سنة بالقدوم - و هى قرية بالشام ، ثمّ عاش بعد ذلك ثمانين سنة . قال - و كان ابراهيم اوّل من اضاف الضّيف ، و اوّل من